ْQuarantine and Avicenna

From: Medici eretici: La millenaria rivolta contro il pensiero omologato
By: Massimo Fioranelli, Maria Grazia Roccia

Nonostantante un'esistenza tanto avventurosa, Avicenna fu un autore prolifico. Scriveva di notte o durante i viaggi iteminabili che  lo conducevano da un ufficio all'altro"  e scriveva di ogni  sapere: di medicina e filosofia anztutto, ma anche di matemaica e fisica, di scienze naturali, di musica e di poesia. Tra gli alteri, il libro a noi piu noto restera il Canone della medicina , grandoisa prova di erudizione da cui  emege la sua vonta di dare un ordine sistematico alle dottrine gia esistetenti (Ippocrate, Galeno , la biologia di Aristotle, alcuni brani ripresi dalla trattatistica medica araba e indiana). E comunque le poche novita derivanti dall'esperienza personale di clinico si rivelarono interessanti, in particolare quelle relative al contagio (anche per via sessuale) e alla quarantena. Tuttavia il Canone non segnera affatto un progresso sostanziale della scienza medica , ma al contrario rafforzera una  concezione dogmatica della ricerca. Non a caso diventra una delle bibbie della medicina occidentale, e un testo obbligatorio presso tutte le universita, nella traduzione latina de Gerardo de Cremona (XII secolo), poi  migliorata da Andrea Alpago nel 1527, quando ormai il risveglio dell"arte, bella addormentata, era stato  annunciato.

از کتاب پزشکان دگر اندیش: بپاخیزی هزارساله  در رویارویی بااندیشه پذیرفته شده

نوشته ی: ماسیمو فیورانلی ، ماریا گراتزیا روکیا

 با همه ی زندگی پر ماجرایش ،  بوعلی سینا نگارنده ئي  پرکار  بود که  شبها  یا در هنگام سفرهایی نامنتظره  که اورا وادار میساخت  که از شهری به شهر دیگر رود نوشته هایش را بنویسد "و ی درباره ی همه  ی جنبه های دانش؛  نه تنها پزشکی و فلسفه  که  مهین ترین کارهای وی بود ، که بل ریاضیات و فیزیک ، علوم طبیعی ، موسیقی و شعر دیدگاه هایش را می نوشت ، شناخته ترین  کتاب او برای ما هنوز  "قانون پزشکی"  وی  می باشد که نمادی فرازمند از فرهیختگی وی می باشد که از اراده ی وی  برای آفریدن سامانه یی  ساختوستانه  از برای آموزه ها ی پیشین  نشات می گیرد ( آموزه های اندیشمندانی چون هیپوکرات ، گالن ، زیست شناسی ارستاتل ارسطو  ، و بخشهایی  برگزیده از رساله های پزشکی عربی  و هندی ) و  به همچنین، شماری از  نوآوریهای  خویش که  از آزموده های در خور گزارشش در مطب خودش  به دست آورده بود ، به ویژه  در باره هایی  در پیوست با بیماری های  واگیردار (همانند بیماری های جنسی) و قرنطینه بود را در بر میگرفت . با این وجود ،  قانون به هیچ روی نشان  از پیشرفتی چشمگیری در دانش پزشکی نبود .  بر واژ ، این  کتاب  دیدگاهی  پیشداورانه  در پژوهش را تقویت می نمود   از این رو  چنین بود که برگردان جراردو دو کرمونا از  قانون بوعلی سینا  به زبان لاتین در سده دوازده میلادی به یکی از  کتابهای انجیل مانند  در پزشکی غرب تبدیل شد و  در تمام دانشگاه های اروپا به  متنی اجباری برای آموزش پزشکی درآمد. سپس   در سال ۱۵۲۷ میلادی  ، آندریا آلپاگو این ترجمه ی لاتین  را بهبود یبخشید ،   و این هنگامی  بود که بیداری  زیبای خفته ی  هنر پزشکی، آگهداد شد.