DAREMNE ŻALE

Adam Asnyk (1838–1897)

 

Daremne żale – próżny trud,
Bezsilne złorzeczenia!
Przeżytych kształtów żaden cud
Nie wróci do istnienia.
Świat wam nie odda, idąc wstecz,
Znikomych mar szeregu
Nie zdoła ogień ani miecz
Powstrzymać myśli w biegu.
Trzeba z żywymi naprzód iść,
Po życie sięgać nowe...
A nie w uwiędłych laurów liść
Z uporem stroić głowę.
Wy nie cofniecie życia fal!
Nic skargi nie pomogą
Bezsilne gniewy, próżny żal!
Świat pójdzie swoją drogą

****

OH, VOID COMPLAINTS
by Adam Asnyk (1838–1897)

Oh, void complaints and vain endeavor,
Abortive woes and fruitless pain.
The past no miracle will ever
Return to former life again.
The world shall never, backward going,
Return your scanty dreams, no chance!
No sharpened sword, no fire a-glowing
May stop the rushing thought’s advance.
It is the living we must follow,
And leave the former life beneath.
Abandon the persistence hollow,
Shake off the withered laurel wreath!
Unstopped the waves of life proceeding!
No aid in protests you may raise.
Oh, useless wrath and futile pleading!
The world shall follow its own ways

***

گلایه های پوچ

   آدام اسنیک

۱۸۳۸-۱۸۹۷ 

آه گلایه های پوچ وتلاشهای بیهوده

نفرین های هرزه

    اززندگیی  شگفتی ناپذیر  

   از گذشتنی بی بازگشت

 جهانی که هرگز به پس نخواهد شد

   بسوی کمترین یاری  بخت

شمشیری کند و آتشی بی سوی

    که تا آفند اندیشه ها را  باز دارد  

می بایست که زیستن را پی گرفت

  تا رسیدنی به زندگیی تازه

رها شدنی از پوچیی پی درپی

و بدور افکندن تاجی از برگهای پژمرده ی  پیروزی

 موج های زندگی نا آرامانه به پیش میتازند

 وچاره نخواهند کرد بی چارگی ها را

 ٔ  دریغا خشم بی بهره و زاری ناشنوده

 که گیتی درراه خویش است