Hồ Xuân Hương ‌ , the Queen of Nôm poetry.

 

Êm ái chiều xuân tới Khán đài,

Lâng lâng chẳng bợn chút trần ai.

Ba hồi chiêu mộ chuông gầm sóng,

Một vũng tang thương nước lộn trời,

Bể ái nghìn trùng khôn tát cạn,
Nguồn ân muôn trượng dễ khơi vơi.

Nào nào cực lạc là đâu tá?

Cực lạc là đây chín rõ mười.




 Spring- watching pavilion

Hồ Xuân Hương (1592-1788), 
Vietnam,.

A gentle spring evening arrives
Airily, unclouded by worldly dust.
Three times, the bell tolls echoes like a wave.
We see heaven upside-down in sad puddles.
Love’s vast sea can not be emptied.
And spring of grace flow easily everywhere.
Where is nirvana?
Nirvana is here, nine times out of ten.

آلاچیقی برای تماشای بهار

هو خوان هونگ  سروده سرای  ویتنامی

فرجام  روزی بهاری به آرامی میاید

با هوایی پاک نیالوده از خاک

و آوای زنگها  سه بار می پژواکد  همانند  موج

و آسمان را وارون در برکه های اندوهگین میتوان دید

دریای هزار گسترده ی عشق را نمی توان تهی نمود

و چشمه های عشق به هزار سوی روانه اند به مهر 

 پردیسمان کجاست؟

نه از ده بار پردیس همینجاست.