Moonlight, By: Nima Youshij

Moonlight,
By: Nima Youshij
Tr. Guity Novin

The moonlight is permeating into the darkness
And the glowworm is shining,
Not for a fleeting moment, the waves of slumber flows into anyone’s eye. And yet
My sorrow of seeing so many sleepers
Breaks sleep in my weeping eyes
.
With me stands the dawn, also troubled
The daybreak expects me
To bestow on this lifeless tribe from the grace of her breeze
But there’s a prick in my heart
Broken on the route of this journey
The prick from the thin branch of a flower  
That I spent a whole life to breed
And watered it with my own soul

Alas, as it breaks to the surface inside me
I rub my hands together,
Thinking I might be able perhaps to open a door
And absurdly continue to watch
For somebody that may appear at the door
To break on my head
The ruins of their abode.
***
The  moonlight is permeating into the darkness
And the glowworm is shining,
A lonesome traveler,
Waiting at the village’s gate,
With his heavy backpack, and  
With blistering feet from his long journey
 His hand rested on the door, telling to himself
 My sorrow of seeing so many these sleepers
Breaks sleep in my weeping eyes.  

می تراود مهتاب

می درخشد شب تاب

نیست یکدم شکند خواب به چشم کس ولیک

غم این خفته ی چند

خواب در چشم ترم می شکند

نگران با من استاده سحر

صبح می خواهد از من

کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را

در جگر لیکن خاری

از ره این سفرم می شکند

نازک آرای تن ساق گلی

که به جانش کشتم

و به جان دادمش آب

ای دریغا به برم می شکند

دست ها می سایم

تا دری بگشایم

بر عبث می پایم

که به در کس آید

در و دیوار به هم ریخته شان

بر سرم می شکند

***

می تراود مهتاب

می درخشد شب تاب

مانده پای آبله از راه دراز

بر دم دهکده مردی تنها

کوله بارش بر دوش

دست او بر در، می گوید با خود:

غم این خفته چند

خواب در چشم ترم می شکند

”